Your Compass

Το Καζάν Ντιπί είναι ένα υπέροχο γλυκό που μας έρχεται από την Τουρκία . Το παράδοξο της υπόθεσης είναι πως –όπως συμβαίνει συχνά με πολλές και διάσημες συνταγές- το γλυκό αυτό προέκυψε πραγματικά… κατά λάθος! Η ιστορία έχει ως εξής: Κάποτε ο Σουλτάνος ζήτησε από τον υπηρέτη του να του ετοιμάσει ένα γλυκό. Εκείνος χρησιμοποίησε βουβαλίσιο γάλα για να φτιάξει μια κρέμα, για κακή του τύχη όμως υπήρξε απρόσεκτος και έκαψε το γάλα. Για να δικαιολογηθεί λοιπόν ονόμασε το γλυκό του « kazan dibi » , που θα πει «πάτος του καζανιού» ( « dip »= «πάτος» ) και κάπως έτσι σώθηκε από τον αποκεφαλισμό. Το αυθεντικό καζάν ντιπί γίνεται με βουβαλίσιο γάλα ενώ συνήθιζαν να το φτιάχνουν μέσα σε καζάνι γιατί είναι ένα σκεύος που αντέχει στη δυνατή φωτιά, οπότε μπορούσαν να ρίχνουν στον πάτο του τη ζάχαρη ώστε αυτή να «καίγεται» και να αποκτά τη χαρακτηριστική μαύρη κρούστα που έχει το γλυκό. Ας το φτιάξουμε τώρα και εμείς…     Υλικά 1.500 γρ. γάλα 300 γρ. κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά ...

Με μια διάσημη ρώσικη συνταγή, που γεννήθηκε στις κουζίνες της αριστοκρατίας γύρω στο 1890 , αποφάσισα να ασχοληθούμε σήμερα. Η ιστορία του πιάτου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, παρότι όχι πλήρως ξεκάθαρη. Το βέβαιο πάντως είναι ότι όλα ξεκίνησαν στα τέλη του 19 ου αιώνα κατά την περίοδο της κυριαρχίας των Τσάρων …  Διάβασε περισσότερο στο: freetravellergr.wordpress.com

Τα καλιτσούνια ανήκουν στα πιο φημισμένα γλυκά της Κρήτης και θεωρούνται το κατεξοχήν γλυκό του Πάσχα , παρόλο που μπορούμε να βρούμε και να δοκιμάσουμε καλιτσούνια οποιαδήποτε περίοδο του χρόνου. Προσωπικά τα λατρεύω, κυρίως γιατί δεν μοιάζουν με τα συνηθισμένα γλυκά που σε «λιγώνουν» . Τα κρητικά καλιτσούνια περιέχουν τυρί που έρχεται και εξισορροπεί τη γλυκιά τους γεύση, κάνοντάς την πιο ήπια. Ανάλογα με την περιοχή, συναντάμε πολλών ειδών καλιτσούνια. Στα Χανιά , για παράδειγμα, μπορούμε να βρούμε αλμυρά, που μοιάζουν περισσότερο με χορτοπιτάκια γιατί περιέχουν χόρτα και συνήθως γίνονται στο τηγάνι. Σήμερα όμως θα σας μιλήσω για τα γλυκά, αυτά που γίνονται με τυρί και ονομάζονται επίσης «λυχναράκια» …   Υλικά (Για τη ζύμη) 1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις 2 κ.σ. baking powder 1 φλ. βούτυρο 1 φλ. ζάχαρη 2 αυγά 1 φλ. γάλα εβαπορέ   (Για τη γέμιση) 1 κιλό μυζήθρα γλυκιά ½ κιλό ζάχαρη 2 αυγά 1 κ.σ. βούτυρο 1 άνθος αραβοσίτου βανίλια 4 β...

Το Λαχματζούν είναι μια στρογγυλή και λεπτή ζύμη που πάνω της βάζουμε κιμά, ψιλοκομμένα λαχανικά και μπαχαρικά. Μοιάζει πολύ με την κλασική ιταλική πίτσα με λεπτή ζύμη και είναι ένα πιάτο που ξεκίνησε από τους Άραβες σεΐχηδες της ερήμου. Η ονομασία «λαχματζούν» , άλλωστε, προέρχεται από τα αραβικά και σημαίνει «κρέας με ζύμη» .... Διάβασε περισσότερα στο: freetravellergr.wordpress.com  

Σήμερα θα σας μιλήσω για μια πολύ απλή, εύκολη και γρήγορη συνταγή που μας έρχεται από τη Νίσυρο . Το πιάτο λέγεται «μπουκουνιές» και στην ουσία πρόκειται για νοστιμότατες μπουκίτσες κρέατος μαγειρεμένου στο λίπος του με ρίγανη και λεμονάκι. Πάμε να δούμε τη συνταγή…   Υλικά 1 κιλό χοιρινό κρέας κομμένο σε κομμάτια αλάτι πιπέρι ρίγανη δενδρολίβανο λεμόνι αλεύρι λάδι λίγο κρασί (προαιρετικά)   Εκτέλεση 1.  Πλένουμε το κρέας, το κόβουμε σε μπουκίτσες, τις αλατοπιπερώνουμε, πασπαλίζουμε με ρίγανη και δενδρολίβανο και προσθέτουμε λίγο λεμόνι.     2. Ρίχνουμε στο τηγάνι λίγο λάδι γιατί θέλουμε το κρέας να τηγανιστεί κυρίως στο λίπος του, κατόπιν αλευρώνουμε τα κομμάτια του κρέατος και τα τηγανίζουμε. 3. Όταν το κρέας είναι έτοιμο, προαιρετικά σβήνουμε με λίγο κρασί. Extra tips 1. Για να μαλακώσει περισσότερο το κρέας, προτού το τηγανίσουμε το βάζουμε να βράσει σε κατσαρόλα και σε χαμηλή φωτιά μέχρι να τελειώσει το νερό και να...

Ένα από το πιο δημοφιλή και χορταστικά πιάτα της κουζίνας της Φλωρεντίας είναι η πασίγνωστη bistecca alla fiorentina ! Στην ουσία, πρόκειται για μία μοσχαρίσια μπριζόλα πολύ ξεχωριστή μιας και προέρχεται από συγκεκριμένο κομμάτι ζώου που ανήκει σε συγκεκριμένη ράτσα, πρέπει να έχει συγκεκριμένο βάρος και πάχος και ψήνεται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο! Δεν έχουμε να κάνουμε λοιπόν με μια απλή μπριζόλα αλλά με ένα πολύ ιδιαίτερο πιάτο στο οποίο πρέπει απαραιτήτως να συμπίπτουν όλες αυτές οι προϋποθέσεις ώστε να μπορεί να φέρει τον χαρακτηρισμό « bistecca alla florentina » . Από το 2018 έχει ξεκινήσει ολόκληρη εκστρατεία προκειμένου το πιάτο-σύμβολο της Τοσκάνης να συμπεριληφθεί στη Λίστα με την Άυλη Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO , όπως έχει συμβεί ήδη με την ναπολιτάνικη πίτσα . Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…   Διάβασε περισσότερα στο: freetravellergr.wordpress.com

Ταξιδεύοντας στην Καλαμπάκα έτυχε να δοκιμάσω ένα τοπικό γλυκό που είχε το παράξενο όνομα… «σπάτουλα» ! Η σπάτουλα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα γευστικά και μοιάζει σαν κάτι μεταξύ πουτίγκας και καρυδόπιτας με επικάλυψη κρέμας. Αποτελείται από μία βάση που μοιάζει με σιροπιασμένο κέικ με ψιλοκομμένα καρύδια, μια παχιά στρώση κρέμας ζαχαροπλαστικής, μια στρώση σαντιγί από πάνω και στο τελείωμα πασπαλίζουμε το γλυκό με καρυδόψιχα και κανέλα. Είναι κάπως μπελαλίδικο γλυκό γιατί πρέπει να προετοιμάσουμε αρκετές διαφορετικές παρασκευές αλλά αξίζει να το προσπαθήσουμε. Ας δούμε τη συνταγή… Διάβασε περισσότερα στο: freetravellergr.wordpress.com

Στην κουβανέζικη κουζίνα κυριαρχεί το χοιρινό και το κοτόπουλο , γιατί στο νησί δεν γίνεται εκτροφή βοοειδών και το εισαγόμενο μοσχαρίσιο κρέας είναι δυσεύρετο και πανάκριβο. Η κουζίνα της Κούβας έχει δεχτεί επιρροές από τις κουζίνες άλλων πολιτισμών, όπως της Ισπανίας , με τις οποίες παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες, παρόλο που γενικά δεν χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία. Τα πιάτα τους λοιπόν είναι κυρίως τηγανητά γιατί οι περισσότεροι έχουν στα σπίτια τους μόνο εστίες και όχι φούρνους ενώ τηγανίζουν σε λαρδί, γιατί το λάδι είναι επίσης πολύ ακριβό. Τα πιο συνηθισμένα πιάτα που μπορούμε να δοκιμάσουμε περιλαμβάνουν κρέας (κοτόπουλο ή χοιρινό) συνοδευόμενο από γλυκοπατάτες ή ρύζι με κόκκινα φασόλια ενώ ως επισκέπτες της χώρας μπορούμε να έχουμε πρόσβαση και σε τρόφιμα που για τους ντόπιους θεωρούνται είδη πολυτελείας, όπως είναι οι αστακοί και τα όστρακα. Σήμερα θα σας παρουσιάσω μια παραδοσιακή συνταγή που φτιάχνουν στην επαρχία της Κούβας και είναι το κοτόπουλο με σάλτσα mojo (ή α...

Το Ροβανί είναι ένα παραδοσιακό γλυκό ταψιού που συναντάμε αποκλειστικά και μόνο στην Ιθάκη . Βασικό του συστατικό είναι το ρύζι και δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό σε όλους μας «ραβανί» . Οι παλιές νοικοκυρές έψηναν το γλυκό σε φωτιά από ξύλα ή κάρβουνα και μέσα σε ένα μικρό και βαθύ σκεύος που λεγόταν «πινιάτα» , φροντίζοντας να ανακατεύουν διαρκώς τα υλικά σε όλη τη διάρκεια του ψησίματος. Παρόλο που το γλυκό είναι νηστίσιμο, συνήθιζαν να το τρώνε σε όλη τη διάρκεια του χρόνου ενώ το προσέφεραν σε γάμους, βαπτίσεις, οικογενειακές συγκεντρώσεις, γιορτές και πανηγύρια. Για να το φτιάξουμε χρειαζόμαστε λίγα υλικά, τα οποία εύκολα βρίσκουμε λίγο-πολύ σε κάθε σπίτι. Ας δούμε λοιπόν τη συνταγή… Διάβασε περισσότερα στο: freetravellergr.wordpress.com

Η λέξη «kaymak» μας φέρνει στο νου είτε το ελληνικό παγωτό καϊμάκι με γεύση μαστίχας είτε το καϊμάκι του ελληνικού καφέ. Τίποτα από αυτά όμως δεν έχει σχέση με το kaymak για το οποίο θα σας μιλήσω σήμερα και το οποίο είναι ένα κρεμώδες γαλακτοκομικό προϊόν με παχιά υφή και πλούσια γεύση. Το δοκίμασα πρώτη φορά στο ταξίδι μου στα Δυτικά Βαλκάνια , ως συνοδευτικό σε πιάτα που είχαν για βάση τους το κρέας, με κέρδισε η πλούσια γεύση του και αποφάσισα να ψάξω λίγο περισσότερο σχετικά με τη χρήση και την ιστορία του... Διάβασε περισσότερα στο: freetravellergr.wordpress.com

Το Πάσχα στην Κέρκυρα  είναι παραδοσιακό και γιορτάζεται σε ένα κλίμα βαθιάς κατάνυξης (βλ. σχετικό άρθρο μου, εδώ ). Εκτός από τα υπέροχα τοπικά έθιμα, ξεχωριστή είναι και η πασχαλινή κουζίνα του νησιού. Η κερκυραϊκή μαγειρίτσα λέγεται «τσιλίχουρδα» και δεν περιέχει μαρούλια ενώ σε ορισμένα χωριά της Βόρειας Κέρκυρας συνηθίζουν να προσθέτουν στη βασική συνταγή και λίγο πελτέ ντομάτας προκειμένου να την κάνουν κοκκινιστή. Είχα την τύχη να βρεθώ καλεσμένη σε φιλικό τραπέζι και να δοκιμάσω και τις δύο εκδοχές, φτιαγμένες με μεράκι από παραδοσιακές νοικοκυρές της Κέρκυρας και ήταν τόσο νόστιμα και τα δύο πιάτα που ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω ποιο προτιμώ περισσότερο! Σας παραθέτω τη συνταγή… Διάβασε περισσότερα στο: freetravellergr.wordpress.com

Το ρούμι έχει συνδεθεί με τις θάλασσες της Καραϊβικής και των Αντιλλών καθώς ήταν το αγαπημένο ποτό των πειρατών που έδρασαν στα νερά τους. Η προέλευση της λέξης «ρούμι» είναι άγνωστη, συναντάται όμως για πρώτη φορά στα νησιά Barbados όπου το συγκεκριμένο ποτό χαρακτηρίζεται ως «νερό των Barbados » . Κατά μία εκδοχή, προέρχεται από σύντμηση της λέξης « saccharum » , το γένος των τροπικών φυτών στο οποίο ανήκουν τα ζαχαροκάλαμα. Η εκδοχή αυτή δεν είναι άσχετη, αν σκεφτεί κανείς ότι το ρούμι είναι προϊόν της απόσταξης του χυμού του ζαχαροκάλαμου. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η ονομασία « rum » ή « ruhm » καθιερώθηκε στα τέλη του 16 ου αιώνα, παρόλο που το ποτό είναι με βεβαιότητα πολύ παλιότερο. Το ρούμι προκύπτει συγκεκριμένα από την απόσταξη του σιροπιού του ζαχαροκάλαμου ή από τη μελάσα (αυτό που μένει από το σιρόπι αφού πρώτα πάρουμε την κρυσταλλική ζάχαρη). Αν ακολουθήσουμε την κλασική μέθοδο της «διακεκομμένης» απόσταξης παράγεται πιο δυνατό ρούμι, με πλούσιο άρωμα ( Gold ...