Σμύρνη: Αναζητώντας τη χαμένη πατρίδα...
Λένε πως ένας άνθρωπος δεν είναι τίποτα αν δε γνωρίζει την ταυτότητά του, τις ρίζες του, το παρελθόν του... Λένε επίσης πως κάτι μυστηριακό σε δένει για πάντα με τους τόπους καταγωγής σου, ακόμα και αν εσύ ο ίδιος δεν έζησες ποτέ εκεί... Αυτό λοιπόν -ακόμα κι αν μέσα μου δεν το πολυπίστευα- οφείλω να παραδεχτώ ότι τελικά το αισθάνθηκα έντονα όταν επισκέφθηκα για πρώτη φορά τη Σμύρνη ! Το μόνο που γνώριζα προτού φτάσω εκεί ήταν πως ο προπάππος μου από την πλευρά της μαμάς μου, ο οποίος απεβίωσε σε μεγάλη ηλικία και πρόλαβα να τον γνωρίσω, είχε έρθει στην Ελλάδα ως πρόσφυγας από τη Σμύρνη. Προερχόταν από μια εύπορη οικογένεια που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλη της την περιουσία και να ξεκινήσει ξανά από το μηδέν, λόγω της καταστροφής της Σμύρνης το 1922 . Ο προπάππος μάλιστα έλεγε πως πριν φύγουν, έθαψαν στον κήπο του σπιτιού τους ένα κασόνι γεμάτο με χρυσές λίρες, κάτι που άλλωστε έκαναν τότε και άλλοι πολλοί Έλληνες. Πίστευαν όλοι τους πως η απομάκρυνση θα ήταν προσωρινή και ότι...
